Ek weet nie of ek moet lag of huil dat ons al so ver in die jaar in is nie. Daar is nog so baie om te doen hierdie jaar. Michael Jackson is uiteindelik begrawe, en die sirkus het uiteindelik tot ‘n einde gekom… wel ten minste die grootste gedeelte daarvan in elk geval. Die hele hoe-ha rondom MJ se lewe, en toe nou sy dood, het my baie laat dink aan privaatheid die week. Vir celebs dink ek is dit ongelukkig om tussen die boom en die bas vasgekeer te wees…. jy moet in die kalklig bly om geld te verdien, en daardeur offer jy nou ongelukkig jou privaatheid op. Ek is bly ek sit nie met die probleem nie, en dat ek wel my eie persoonlike tydjies kan afknip sonder om deur paparazzi gejag te word. Daai lekker stil oomblikke van stock-vat, rustig sit en dink…. die gedeeltes van Zen-leëringe waarvan ek die meeste hou.

Ek verstaan egter mens moet nie te veel van dit doen nie, al blyk dit dat ons breine se raklewens oor die laaste dekades bietjie verleng is….. ek wil dfinitief nie in ‘n straitjacket in gesprek met myself opeindig nie. Dit sal seker eintliknogal interessant wees om jou eie redenasies in jou grysstof op papier as gesprek neer te lê…. maar miskien het hierdie gedagtes ook maar net iets met die volmaan te doen?

Dit is dikwels ook tydens hierdie dinksessies wat ek dinge oordink, my denke vrye teuels gee en goed vir myself probeer uitpluis. Dit help veral as die week dalk bietjie wild was. En dit dan tesame met die slegte nuus waarmee ons daagliks gebombardeer word dreig om ons oor die depressie afgrond te stoot. Maar stille denke en kontemplasie het dikwels vir my die een antwoord – alles kan OK wees – solank daardie een vlammetjie van hoop nog daar is.

Nou ja, moenie vir mamma snaaks aankyk as sy dalk vanaand met ‘n interessante uitrustingkie om die hoek kom nie. Maak daai litte los…. en dan wens ek elkeen hierdie naweek….. pret en plesier toe – Ja, in die vorm van die beste, sluwe, onderwater gutterseks!

foto: welshlady @ flickr.com

Dit blyk dat een van die min dinge wat Suid-Afrikaners nog deesdae saam kan doen, is op die straathoeke dans met plakkate. Protesaksies het deel van die Suid-Afrikaanse kultuur geword. ‘n Protesaksie in solidariteit vir ‘n goeie doel is natuurlik een ding, maar in hierdie pre-2010 jaar gaan ons iets nuut sien… die jaar waarin Suid-Afrika en die 2010 Projek aan die “short and curlies” rondgeswaai gaan word.

1968 Memphis Sanitêre Werkers Optog

Dit is natuurlik niks nuut nie, dit gebeur al vir eeue dat gereedskap neergesit word om ‘n punt te maak, of om te kry wat jy voel jou toekom…. in gewone taal noem ons dit sommer plein en simpel – Afpersing. Wat ‘n beter tyd, as ‘n jaar voor 2010 moet afskop, is dit nie nou om alles te kry wat jy wil hê nie? Die lughawe, meeste van die padwerke, ‘n gedeelte van die Gautrein, en dan natuurlik die pragnuwe stadions moet klaar. Afpersing. Die hele land en die 2010 projek word vir ‘n losprys aangehou.

Ek het geen probleem met die werkers se konstituele reg om te staak nie. As jy in die koue op die strate wil ronddrentel is dit jou saak. My probleem is die perfekte tydsberekening, En die rede dat dit byna ALTYD oor geld gaan, en dan met suiker besprinkel word as iets anders, soos byvoorbeeld werksomstandighede. ‘n Onlangse voorbeeld is die staatshospitaal dokters wat my  probeer wysmaak dat hulle staak vir meer geld, omdat hulle in sulke haglike omstandighede werk. Gaan hulle die verhogings gebruik en self medisyne, kos en komberse aankoop vir die hospitaal? Kokke aanstel om die pasiënte te voer? As jy meer geld wil hê, sê so, want daar is niks wat my simpatie so vinnig gaan laat wegkwyn as iemand wat probeer om stroop om my mond te smeer nie.

foto: Ballistic Art @ flickr.com

Baie jare terug is die voordeel van optree in ‘n groep al agtergekom. ‘n Massakoor klink altyd beter as ‘n kamerkoor, en ‘n kamerkoor beter as ‘n sanggroepie. Eendrag maak mag. En daar ontstaan die Unies. Die mense met wie ek eintlik ‘n probleem het. Miljoene werkers betaal maandeliks ‘n lidmaatskapfooi, sodat hierdie mense een maal per jaar namens hulle kan onderhandel vir salaris verhogings. Die unie-base sit in lekker kantore, en ry mooi blink karre waarvoor die lede betaal.

En dan is hulle blykbaar ook nie eers baie goeie onderhandelaars nie, want die lede moet elke jaar nog steeds strate toe met ‘n staking om hulle verhogings te kry. In die koue op straathoeke terwyl die unie-base in hulle lekker warm kantore sit en ledegeld tel. Dus doen hulle eintlik niks, ek dink die werkers sal by hulleself ook ‘n staking kan reël – en dit gaan nie ledegeld kos nie.

Dit is ‘n hartseer situasie, want die werkers betaal maandeliks ledegeld vir iets, wat hulle heel moontlik op hulle eie sou regkry. ‘n Staking kos niks nie, behalwe natuurlik as jy ‘n unie-lid is.

Wat was die beste ding VOOR gesnyde brood?

buttonmoon @ flickr.com

Otto Rohwedder het ‘n proto-tipe in 1912 begin bou, wat ongelukkig in ‘n brand verwoes was. In 1928 het hy egter ‘n patent uitgeneem vir sy broodsnymasjien, en die Chilicothe Baking Company het op 7 Julie 1928, vandag 81 jaar later, die eerste gesnyde brood verkoop.

Die brood was geadverteer as ” the greatest forward step in the baking industry since bread was wrapped.” Van hierdie advertensies het die uitdrukking toe voortgevloei – The greatest thing since sliced bread!

blk3953 @ flickr.com

Gelukkige 81ste verjaarsdag aan gesnyde brood!

Elke twee jaar word honderde inskrywings van reg oor die wêreld gesif om die finaliste vir die Index toekennings te verkry.

Die Index Awards is ‘n inisiatief uit Denemarke, wat elke twee jaar toekennings gee vir innoverende ontwerpe van reg oor die wêreld, wat ‘n verbetering in lewens en/of lewensstandaarde gaan beteken. Die prysgeld beloop 500,000 Euro en vir die 2009 toekennings was daar meer as 700 nominasis uit 54 lande.

Die seleksie van finaliste is gemaak, en ja Suid-Afrika, het ‘n totaal van 5 van die finaliste opgelewer! Wel gedaan!

• Arivi Paraffien Stoof
• Design Indaba lae koste behuisingsprojek in Kaapstad
• Lodox Statscan
• Projek Masiluleke HIV Self-Test Kit
• Woolworths “Making the difference through design” projek.

Die een wat veral my oog gevang het was die Statscan. Lodox het hierdie sisteem inisieel vir De Beers ontwikkel, om werkers te scan en seker te maak hulle probeer nie diamante uitsmokkel nie.

Die idee het toe ontstaan dat die Statscan dalk vir mediese redes gebruik kan word, meer spesifiek in Trauma eenhede waar daar dikwels nie baie tyd is as daar erg beseerde pasiënte inkom nie.

Die Statscan het 75% minder radiasie as ander x-straal metodes en kan binne 13 sekondes ‘n volle scan van die pasiënt doen. Uiters doeltreffend in gevalle dus waar vinnige besluite geneem moet word. Die foto wat verkry word is digitaal, en kan dus sonder enige verlies aan kwaliteit na dokters, teaters ens. ge-epos word, vergroot word om ‘n sekere been in die vinger beter te sien ens.

Toetse by die Groote Schuur hospitaal het bevind dat ‘n volledige diagnose van ‘n pasiënt gemiddeld van 48 minute na 5 minute verkort word!

Wel gedaan…. Nog ‘n eerste vir Suid-Afrika!

Geluk ook aan die ander nominasies. Ons hou styf duim vas.

PS Gaan loer bietjie op die Index Awards website… dit is wonderlik om te sien waarmee die mense in die wêreld besig is.

Die helfte van die jaar is verby en dit is friggin’ scary. Die Bokke het die Britse leeus weer ‘n pak slae gegee, en kom ons hoop more kan die wonderlike afsluiting wees wat die reeks uitslag ‘n whitewash sal maak! Heeehaaaa!

Ek is gek oor reis. Reis ja, nie toer nie! Ek wil ‘n ding op my manier en op my tyd doen. Rondloop in die strate en mense ontmoet, probeer geselsies aanknoop… wat nogal snaaks kan wees as jy jou iewers bevind in ‘n land waarvan jy nie die taal magtig is nie. Jy sien, hoor en beleef dinge wat nie op die toeriste-roetes is nie – en vir solank ek my een voet voor die ander kan sit, sal my verkenningstogte so ver moontlik met my voete wees en nie deur die blokkiesvenster van ‘n bus nie. En teen ‘n spesiale prys die week aan Neutedop lesers… ‘n besigtigings-staptoer reguit na die Hel toe.

‘n Ander een van my groot liefdes is lees. Nie net verhale nie, maar ook heelwat geskiedenis. Ek is ‘n feitvraat. Ek moet dinge weet. En somtyds kan lewenslesse en dinge sommer uit novelles ook geleer word. Gewoonlik het ek ook sommer ‘n woordeboek byderhand om te help met die wat ek nog nooit teëgekom het nie…… en soms loop jy woorde raak waarvan jy gedink het jy ken die betekenis…. maar ai toggie, die lewe bly ‘n leerskool.

Ek het altyd gedink die tyd van groupies is verby, blykbaar kom dit deesdae net in ‘n nuwe vorm voor – starstruck celebrity kenners. Ek het vir so en so ontmoet, en toe het hulle my aan so en so voorgestel. En dan is daar so ‘n stiltejit waarin jy moet Oeeee en Aaaaa. Sorry, nie by my nie – Ek het al genoeg local celebrities raakgeloop om te besef hulle is ook net mense. Die meeste wil in elk geval so behandel word. Wat ek wel doen, is om by myself my hoed af te haal vir die wat nog doen waarvoor hulle lief is, ten spyte van die klein Suid-Afrikaanse mark. Well done! Ek sal maar hier stop vandag…. en nie eers begin oor die related topic…snobs nie.

Ons het nog nie klaar geleer vir die week nie, manne staan nader vir ‘n paar tips. Hou pen en papier byderhand. Nou ja dit is vrydag, en vir die begin van die naweek wil ek julle die wonderlike toewens…. net genoeg.

Sonder enige verder woord-diarrea… My beste wense vir die ongelooflikste naweek gevul met die beste, sluwe, onderwater gutterseks. Pappa, verbeel maar mamma ruik soos ‘n nuwe kar…. en mamma, maak maar jou ogies toe en droom……

In dieselfde tv nuus-berig:

1. Bernard Madoff kry 150 jaar tronkstaf oor sy Ponzi skema, waarin ander poepholle belê het, wat dinge geglo het wat te goed is om waar te wees.
2. Suid-Afrika se staatshospitaal dokters en verpleegsters staan op straathoeke met plakkate en dans, terwyl mense by hospitale weggewys word.

Nou waaroor ek wonder:

Skielik lyk dit wat Bernard Madoff gedoen het,

nie meer so erg nie, en hy het ‘n 150 jaar vonnis gekry.

foto: radiospike @ flickr.com

Partytjiemonster

Lagopwekker

Klankbord

Steunpilaar

Drinkbuddy

Pornster

Geliefde

Kind

Kleinkind

Peetpa

Vriend

Vyand,

Maar somtyds

Kluisenaar.

Is dit so moeilik om te verstaan?

Stilte is die enigste teenvoeter vir geraas,

veral as die geraas in jou kop is.

Ek is hartseer, laas week 7 lopies in die krieket, en hierdie week 1 doel in die laaste 2 minute. EISH. Kom ons hoop die bokke haak maar weer die knoop deur more.

26 Junie 2009, sal dan ook in die geskiedenis aangeteken word, as die dag waarop die Koning van Popmusiek, Michael Jackson aan ‘n hartaanval dood is. As mens sal ek nou nie vir Jackson as een van my gunsteling persone beskryf nie, maar sover dit sy musiek, en wat hy vir musiek gedoen het aangaan, het hy die titel King of Pop verdien.

Ek het vanoggend weereens oor die sosiale media gedink, veral oor die feit dat huldeblyke van ander sterre reg oor die wêreld, deur ‘n radio-omroeper uitgelees kan word, slegs 6 ure na Michael Jackson gesterf het. Twitter en Facebook het definitief albei hulle voordele, as dit reg gebruik word, en jy presies weet waarvoor jy jouself inlaat. “Crying over spilt milk” nadat jy wetende in ‘n slaggaat wil gaan trap, maak jou eintlik maar net ‘n poephol met ‘n rekenaar of selfoon.

Terwyl ons so praat van slaggate. Mense, geld word verdien. En dan as jy baie verdien het is jy seker vry om daarmee te maak wat jy wil. Maar as iets blyk te goed is om waar te wees, veral in die huidige wêreld-ekonomiese toestande, is dit heel moontlik te goed om waar te wees. Ek dink hierdie laaste mense wat deur die Suid-Afrikaanse Ponzi skema gevang is, moet ‘n “Ek is stupid” bordjie om die nek kry. PUNT.

En dit bring ons by seker Nigeria se grootste uitvoer-produk. Elke moontlike geldmaakskema waaraan jy kan dink, met e-mail die wêreld ingestuur. En hulle sal nie aanhou uitstuur as daar nie mense is wat daarvoor val nie. Praat gisteraand met ‘n vriendin, hulle het van “ABSA” ‘n e-mail by die werk ontvang… en hulle is die enigste erfgename van ‘n skartyk man wat op die onlangse Air France vlug was wat in die see ingeval het. WTF????

Wat vir my scary is, is die invloed wat al hierdie dom mense op ‘n daaglikse basis op die wêreld het. Ek wonder wat die antwoord sou wees as dit kwantifiseerbaar was. Miskien is dit die wortel van baie probleme?

En ek is seker nou besig om kak te soek, want ek het nou al miljoene mense om die wêreld in 2 paragrawe stupid genoem. Wel as die skoen pas….

Voordat ek nou uitgehaal word, het ek ‘n beter idee… en lyk hierdie na ‘n goeie idee om bietjie liefde te versprei. Ek stel wel voor… vat dalk ‘n paar bodyguards saam… party mense gaan dit dalk nie waardeer nie. Mmmm, noudat ek dink, miskien is drukkies van slim mense ‘n manier om slimheid op die dommes af te vryf…. of miskien praat ek nou net bollie vanoggend in my brose toestand.

Persoonlik sal ek dit nou nie omgee as elke vrou met ‘n baba in die openbaar wil borsvoed nie. As dit gebeur, soos waaroor die bohaai was, sien ek dit in elk geval nie raak nie…. nog beter, hoekom gaan all vroue nie sommer topless nie… om een of ander rede glo ek gaan ek dit raaksien, en gaan julle my gelukkig maak.

Sterkte aan die mense wat so bietjie “under-the-weather” is. Dit is nou maar siekte tyd, so trek warm aan, drink baie hoendersop en doen bietjie oefening om die bloed te laat vloei… dis nou BINNE IN jou are.

En as jy lekker opgewarm is, en die bloed pomp deur die are….. gryp jou beter en/of  ander helfte en… ek wens julle ‘n naweek toe, gevul van Vrydag tot Sondag, met die beste, sluwe, onderwater, gutterseks uit jou wildste fantasieë!

Op 25 Junie 1947 word die eerste publikasie van Anne Frank se dagboek uitgegee. Intussen is die boek al in talle tale vertaal, en is meer as 25 miljoen kopieë wêreldwyd verkoop. Naas die Bybel, die mees geleesde boek ooit.

Een van die sentrale karakters in die dagboek en daaropvolgende manuskripte is Miep, ‘n kantoorassistent in Anne se Pa, Otto Frank se besigheid. Miep en haar man, Jan, was dan ook twee van die mense wat ‘n rol gespeel het in die wegsteek van die groep in Prinsengracht 263, Amsterdam.

Miep was meer as net ‘n helper, sy was ook vriendin vir Anne gedurende daardie maande van 1942 tot 1944. Miep Gies is ook die enigste een van die persone genoem in die dagboek, aan wie Anne nie ‘n skuilnaam toegeken het nie.

Miep, Jan en drie ander helpers het hulle lewens op ‘n daaglikse basis in gevaar gestel om die versteektes van kos, voorrade en nuus uit die buitewêreld te voorsien.

Dit het alles egter op 4 Augustus 1944 verander, die dag waarop die Gestapo die groep van 8 kom arresteer het, nadat hulle verraai was. Miep het haarself soontoe gehaas en vir hulle lewens gaan pleit, maar dit het op dowe ore geval, en Miep was slegs gespaar omdat die offisier ook oorspronklik van Austria afkomstig was. Twee van die vyf helpers was ook na konsentrasiekampe toe gestuur.

Miep het teen Nazi bevele na die solder toe gegaan en in die deurmekaarspul op die vloere Anne se dagboek, en daaropvolgende manuskripte gekry. Sy het dit in ‘n lessenaarlaai versteek, met die gedagte om dit eendag aan Anne terug te besorg.

Sonder die ander 8 se medewete, het Miep en Jan nog verder onder baie moeilike omstandighede, ook ‘n Joodse student in hulle eie woonstel versteek.

Otto Frank was egter die enigste een van die agt versteekte Jode wat oorleef het. Herman van Pels is op die dag van arrivering in Auschwitz vergas. Sy vrou is oorlede in Theresienstadt kamp in Czechoslovakia, hulle seun Peter op 5 Mei 1945 in Mauthausen Kamp, Austria. Fritz Pfeffer is in Desember 1944 dood in Neuengamme Kamp. Anne se ma is dood in Januarie 1945 in Auschwitz-Birnenau, en Anne en haar suster Margot, dae uitmekaar uit in die Bergen Belsen Kamp. Dit was etlike weke voor die geallieerde magte opgedaag het.

Mipe Gies het die dagboek met Otto se terugkeer aan hom gegee, op die dag wat dit bekend geword het dat Anne dood is, en die eerste uitgawe is gepubliseer op 25 Junie 1947.

Miep Gies is die enigste oorlewende van die groep van 13 betrokkenes, en het op 15 Februarie 2009 haar 100ste verjaarsdag gevier. Miep het haar lewe na WWII gespandeer as segspersoon vir die Anne Frank Center, ‘n internasionale organisasie gefokus op verdraagsaamheid. Jan en Miep het in 1987 ‘n toekenning vir hulle werk van die organisasie B’nai B’rith ontvang. In 1994 het sy verder die Wallenberg Award for Bravery ontvang, en in Mei van daardie jaar het sy tesame met Emilie Schindler, The Righteous Amongst the Nations, toekenning ontvang.

Miep Gies se herinneringe van haar 8 soldervriende is as volg:

I have no word to describe these people who were still always friendly and grateful. Yes, I do have a word, Heroes. True heroes they were. People sometimes call me a hero. I don’t like it .. I myself, I’m just a very common person. I simply had no choice. I could not save Anne’s life. However, I did save her diary and by that I could help her most important dreams to come true. She tells us that she wants to life on after death. Now, her diary makes her really living on in a most powerful way. And that helps me in those many hours of deep grief.

It has happened that people walk up to me and ask me waht I would answer to those who deny that the Holocaust even took place. My response is that on August 4, 1944, at 9′oclock in the morning I did meet a healthy and strong 15-year old girl, Anne Frank. the next thing I saw was her name in a German list of people on a cattle train to Aushwitz. So please, tell me where Anne frank lives at this moment if the Holocaust did not take place, because Anne Frank would still be with us today….

Vyf-en-sestig jaar later, sluit Miep nogsteeds haarself af van die buitewêreld vir een dag, 4 Augustus. Sy maak nie die deur oop nie, gaan nie uit nie en antwoord nie die telefoon nie. Sy treur oor haar vriende……

Ek wonder hoekom die mense in beheer aanneem almal wat benede hulle vlak is, is stupid?

foto: jomama1152 @ flickr.com

Neem nou byvoorbeeld die Mamparras in Iran – As jy skelm wil wees en stemme fabriseer – maak tog asseblief net seker jy sit nie dan met meer stemme as stemgeregtigdes nie!