1461 Dae

23 Sep

203251461 dae is 4 jaar. Dit is hoe lank dit nou al is van die dag wat my hele lewe, en lewensuitkyk, onherroepelik verander het. Vier jaar klink soos ‘n lang tyd, maar dit is eintlik baie kort vir sover dit die mens aangaan. Eintlik was dit net gister gewees. As ek deur foto’s kyk wat ek die afgelope vier jaar geneem het, kry ek nog ‘n oomblikke van ongelooflike hartseer met die besef dat jy nie daar was om die oomblik met my te deel nie.

Mens beweeg aan. Weet net een ding verseker:

Die noodlot het jou uit my toekoms weggeneem,                                                                maar jy sal altyd ‘n baie belangrike deel van my verlede wees.

11 Responses to “1461 Dae”

  1. kaalvoetinireen September 23, 2009 at 6:57 vm #

    Vier jaar gaan in ‘n oogwink verby…

    (((DMI)))

  2. Daizy September 23, 2009 at 7:32 vm #

    Mens kan altyd aan die onthou vashou….al is dit nie genoeg nie…

  3. Girl van die Suburbs September 23, 2009 at 8:32 vm #

    Dink aan jou oukie!

    x x x

  4. betsieboop September 23, 2009 at 9:11 vm #

    (((dmi)))

  5. Sonkind September 23, 2009 at 2:13 nm #

    Tyd is relatief, DMI. Die wat in ons harte ingebrand is, dra ons vir ewig met ons saam. Sterkte.

  6. Vlam September 23, 2009 at 5:25 nm #

    (((DMI)))

  7. rosalindfranklin September 23, 2009 at 5:31 nm #

    As mens die dae tel voel dit baie, maar as mens dit probeer ‘voel’ is dit so anders.
    (((DMI))

  8. Blixer September 25, 2009 at 11:27 vm #

    Ek verstaan jou pyn, ek leef dit elke dag.

  9. BB September 28, 2009 at 7:06 vm #

    When you can start to smile a little
    instead of cry a little
    everytime you sigh a little at something you know they would’ve liked or loved to see or experience, that’s when you’re starting to heal.
    When you can share that feeling freely with someone else and acknowledge an existence that made part of you, who you are, that’s when you’re heart’s in for repair.
    When you can let go of clutching the past so tightly to your chest that it has left your arms too full to embrace the present – that’s when your future promises restoration.
    Keep on keeping on x

  10. Emil September 29, 2009 at 1:50 nm #

    😦

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Change )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Change )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Change )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: